| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | адюльте́р | адюльте́ры | |
| Р. | адюльте́ра | адюльте́ров | |
| Д. | адюльте́ру | адюльте́рам | |
| В. | неод. | адюльте́р | адюльте́ры |
| одуш. | |||
| Т. | адюльте́ром | адюльте́рами | |
| П. | адюльте́ре | адюльте́рах | |
адюльтер [тэр], адюльтера, муж. (франц. adultère).
1. В буржуазном обществе - любовная связь вне своей семьи, супружеская неверность.
2. Нарушитель супружеской верности (разг. неправ.)