| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | анахоре́т | анахоре́ты | |
| Р. | анахоре́та | анахоре́тов | |
| Д. | анахоре́ту | анахоре́там | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | анахоре́та | анахоре́тов | |
| Т. | анахоре́том | анахоре́тами | |
| П. | анахоре́те | анахоре́тах | |
анахорет, анахорета, муж. (греч. anachoretes). Отшельник, пустынник (церк.).
| Человек, живущий в уединении (книж. устар.). «Онегин жил анахоретом.» Пушкин.