| ПАДЕЖ | ед.ч. | мн.ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | ср | |||
| И. | аподикти́ческий | аподикти́ческая | аподикти́ческое | аподикти́ческие | |
| Р. | аподикти́ческого | аподикти́ческой | аподикти́ческого | аподикти́ческих | |
| Д. | аподикти́ческому | аподикти́ческой | аподикти́ческому | аподикти́ческим | |
| В. | неод. | аподикти́ческий | аподикти́ческую | аподикти́ческое | аподикти́ческие |
| одуш. | аподикти́ческого | аподикти́ческую | аподикти́ческое | аподикти́ческих | |
| Т. | аподикти́ческим | аподикти́ческой, аподикти́ческою | аподикти́ческим | аподикти́ческими | |
| П. | аподикти́ческом | аподикти́ческой | аподикти́ческом | аподикти́ческих | |
! | Относительные прилагательные не имеют краткой формы, степеней сравнения, не сочетаются с наречием «очень», не имеют антонимов. | ||||
аподиктический, аподиктическая, аподиктическое (от греч. apodeixis - показание) (филос.). Необходимый, безусловный, сам по себе очевидный. Аподиктическое суждение.