Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | барахлю́ | барахли́м |
| 2 лицо | барахли́шь | барахли́те |
| 3 лицо | барахли́т | барахля́т |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| барахли́л | барахли́ла | барахли́ло | барахли́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| барахли́ | барахли́те |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| барахли́л бы | барахли́ла бы | барахли́ло бы | барахли́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | барахля́щий | барахля́щая | барахля́щее | барахля́щие | |
| Р. | барахля́щего | барахля́щей | барахля́щего | барахля́щих | |
| Д. | барахля́щему | барахля́щей | барахля́щему | барахля́щим | |
| В. | неод. | барахля́щий | барахля́щую | барахля́щее | барахля́щие |
| одуш. | барахля́щего | барахля́щую | барахля́щее | барахля́щих | |
| Т. | барахля́щим | барахля́щей, барахля́щею | барахля́щим | барахля́щими | |
| П. | барахля́щем | барахля́щей | барахля́щем | барахля́щих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | барахли́вший | барахли́вшая | барахли́вшее | барахли́вшие |
| Р. | барахли́вшего | барахли́вшей | барахли́вшего | барахли́вших | |
| Д. | барахли́вшему | барахли́вшей | барахли́вшему | барахли́вшим | |
| В. | неод. | барахли́вший | барахли́вшую | барахли́вшее | барахли́вшие |
| одуш. | барахли́вшего | барахли́вшую | барахли́вшее | барахли́вших | |
| Т. | барахли́вшим | барахли́вшей, барахли́вшею | барахли́вшим | барахли́вшими | |
| П. | барахли́вшем | барахли́вшей | барахли́вшем | барахли́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| барахля́ | барахли́вши, барахли́в |
барахлить, барахлю, барахлишь, несовер. (к набарахлить) (прост. вульг.). Делать и говорить вздор, пустяки; производить ненужный шум, суету. Ребята зря барахлят.