Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | баю́каю | баю́каем |
| 2 лицо | баю́каешь | баю́каете |
| 3 лицо | баю́кает | баю́кают |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| баю́кал | баю́кала | баю́кало | баю́кали |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| баю́кай | баю́кайте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| баю́кал бы | баю́кала бы | баю́кало бы | баю́кали бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | баю́кающий | баю́кающая | баю́кающее | баю́кающие | |
| Р. | баю́кающего | баю́кающей | баю́кающего | баю́кающих | |
| Д. | баю́кающему | баю́кающей | баю́кающему | баю́кающим | |
| В. | неод. | баю́кающий | баю́кающую | баю́кающее | баю́кающие |
| одуш. | баю́кающего | баю́кающую | баю́кающее | баю́кающих | |
| Т. | баю́кающим | баю́кающей, баю́кающею | баю́кающим | баю́кающими | |
| П. | баю́кающем | баю́кающей | баю́кающем | баю́кающих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | баю́кавший | баю́кавшая | баю́кавшее | баю́кавшие |
| Р. | баю́кавшего | баю́кавшей | баю́кавшего | баю́кавших | |
| Д. | баю́кавшему | баю́кавшей | баю́кавшему | баю́кавшим | |
| В. | неод. | баю́кавший | баю́кавшую | баю́кавшее | баю́кавшие |
| одуш. | баю́кавшего | баю́кавшую | баю́кавшее | баю́кавших | |
| Т. | баю́кавшим | баю́кавшей, баю́кавшею | баю́кавшим | баю́кавшими | |
| П. | баю́кавшем | баю́кавшей | баю́кавшем | баю́кавших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| баю́кая | баю́кавши, баю́кав |
баюкать, баюкаю, баюкаешь, несовер. (к убаюкать), кого-что. Убаюкивать. срн. баю.