| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | бригади́р | бригади́ры | |
| Р. | бригади́ра | бригади́ров | |
| Д. | бригади́ру | бригади́рам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | бригади́ра | бригади́ров | |
| Т. | бригади́ром | бригади́рами | |
| П. | бригади́ре | бригади́рах | |
бригадир, бригадира, муж. (нем. Brigadier).
1. Старший рабочий в бригаде.
| Руководитель бригады (в 3 знач.; неол.).
2. В старину - военный чин (между полковником и генералом; ист.).