| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | бунта́рь | бунтари́ | |
| Р. | бунтаря́ | бунтаре́й | |
| Д. | бунтарю́ | бунтаря́м | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | бунтаря́ | бунтаре́й | |
| Т. | бунтарём | бунтаря́ми | |
| П. | бунтаре́ | бунтаря́х | |
бунтарь, бунтаря, муж. (книж.). Участник бунта (см. бунт1), подстрекатель к бунту. Он у нас первый бунтарь.
| Лицо, принадлежавшее к революционной группе "бунтарей" - предшественников "Народной воли" в России в 1870-х гг. (ист.).