| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | влады́чица | влады́чицы | |
| Р. | влады́чицы | влады́чиц | |
| Д. | влады́чице | влады́чицам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | влады́чицу | влады́чиц | |
| Т. | влады́чицей, влады́чицею | влады́чицами | |
| П. | влады́чице | влады́чицах | |
владычица, владычицы, жен.
1. женск. к владыка в 1 знач. (книж.). «Хочу быть владычицей морскою.» Пушкин.
2. Эпитет богородицы (церк.).