| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | возража́тель | возража́тели | |
| Р. | возража́теля | возража́телей | |
| Д. | возража́телю | возража́телям | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | возража́теля | возража́телей | |
| Т. | возража́телем | возража́телями | |
| П. | возража́теле | возража́телях | |
возражатель, возражателя, муж. (устар., теперь разг. ирон.). Оппонент; возражающий кому-нибудь человек. Вот еще возражатель нашелся!