| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | гайду́к | гайдуки́ | |
| Р. | гайдука́ | гайдуко́в | |
| Д. | гайдуку́ | гайдука́м | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | гайдука́ | гайдуко́в | |
| Т. | гайдуко́м | гайдука́ми | |
| П. | гайдуке́ | гайдука́х | |
гайдук, гайдука, муж. (венг. hajduk) (ист.).
1. Выездной лакей времен крепостного права.
2. Повстанец-партизан на Балканах и в Венгрии в эпоху турецкого владычества.