| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | дебоши́р | дебоши́ры | |
| Р. | дебоши́ра | дебоши́ров | |
| Д. | дебоши́ру | дебоши́рам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | дебоши́ра | дебоши́ров | |
| Т. | дебоши́ром | дебоши́рами | |
| П. | дебоши́ре | дебоши́рах | |
дебошир, дебошира, муж. (разг. устар.). Человек, устраивающий дебоши, скандалист.