Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | дисгармони́рую | дисгармони́руем |
| 2 лицо | дисгармони́руешь | дисгармони́руете |
| 3 лицо | дисгармони́рует | дисгармони́руют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| дисгармони́ровал | дисгармони́ровала | дисгармони́ровало | дисгармони́ровали |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| дисгармони́руй | дисгармони́руйте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| дисгармони́ровал бы | дисгармони́ровала бы | дисгармони́ровало бы | дисгармони́ровали бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | дисгармони́рующий | дисгармони́рующая | дисгармони́рующее | дисгармони́рующие | |
| Р. | дисгармони́рующего | дисгармони́рующей | дисгармони́рующего | дисгармони́рующих | |
| Д. | дисгармони́рующему | дисгармони́рующей | дисгармони́рующему | дисгармони́рующим | |
| В. | неод. | дисгармони́рующий | дисгармони́рующую | дисгармони́рующее | дисгармони́рующие |
| одуш. | дисгармони́рующего | дисгармони́рующую | дисгармони́рующее | дисгармони́рующих | |
| Т. | дисгармони́рующим | дисгармони́рующей, дисгармони́рующею | дисгармони́рующим | дисгармони́рующими | |
| П. | дисгармони́рующем | дисгармони́рующей | дисгармони́рующем | дисгармони́рующих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | дисгармони́ровавший | дисгармони́ровавшая | дисгармони́ровавшее | дисгармони́ровавшие |
| Р. | дисгармони́ровавшего | дисгармони́ровавшей | дисгармони́ровавшего | дисгармони́ровавших | |
| Д. | дисгармони́ровавшему | дисгармони́ровавшей | дисгармони́ровавшему | дисгармони́ровавшим | |
| В. | неод. | дисгармони́ровавший | дисгармони́ровавшую | дисгармони́ровавшее | дисгармони́ровавшие |
| одуш. | дисгармони́ровавшего | дисгармони́ровавшую | дисгармони́ровавшее | дисгармони́ровавших | |
| Т. | дисгармони́ровавшим | дисгармони́ровавшей, дисгармони́ровавшею | дисгармони́ровавшим | дисгармони́ровавшими | |
| П. | дисгармони́ровавшем | дисгармони́ровавшей | дисгармони́ровавшем | дисгармони́ровавших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| дисгармони́руя | дисгармони́ровавши, дисгармони́ровав |
дисгармонировать, дисгармонирую, дисгармонируешь, несовер. Находиться в дисгармонии (книж.).
| Содержать в себе дисгармонию (муз.). Дисгармонирующий аккорд.