| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | дока́зчик | дока́зчики | |
| Р. | дока́зчика | дока́зчиков | |
| Д. | дока́зчику | дока́зчикам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | дока́зчика | дока́зчиков | |
| Т. | дока́зчиком | дока́зчиками | |
| П. | дока́зчике | дока́зчиках | |
доказчик, доказчика, муж. (прост.). Доносчик; лицо, уличающее кого-нибудь.