| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | дурачи́на | дурачи́ны | |
| Р. | дурачи́ны | дурачи́н | |
| Д. | дурачи́не | дурачи́нам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | дурачи́ну | дурачи́н | |
| Т. | дурачи́ной, дурачи́ною | дурачи́нами | |
| П. | дурачи́не | дурачи́нах | |
дурачина, дурачины, муж. и жен. (разг. фам. укор.). То же, что дурак в 1 знач., но с большей укоризной. «Дурачина ты, простофиля, не умел ты взять выкупа с рыбки.» Пушкин.