| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | дурачо́к | дурачки́ | |
| Р. | дурачка́ | дурачко́в | |
| Д. | дурачку́ | дурачка́м | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | дурачка́ | дурачко́в | |
| Т. | дурачко́м | дурачка́ми | |
| П. | дурачке́ | дурачка́х | |
дурачок, дурачка, муж. (разг.).
1. уменьш.-ласк. к дурак (фам.). Прикидываться дурачком.
2. Дефективный умственно человек, идиот (прост.). У них второй сын - дурачок.
• В дурачки - игра в карты, то же, что в дураки.