Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | дурма́ню | дурма́ним |
| 2 лицо | дурма́нишь | дурма́ните |
| 3 лицо | дурма́нит | дурма́нят |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| дурма́нил | дурма́нила | дурма́нило | дурма́нили |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| дурма́нь | дурма́ньте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| дурма́нил бы | дурма́нила бы | дурма́нило бы | дурма́нили бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | дурма́нящий | дурма́нящая | дурма́нящее | дурма́нящие | |
| Р. | дурма́нящего | дурма́нящей | дурма́нящего | дурма́нящих | |
| Д. | дурма́нящему | дурма́нящей | дурма́нящему | дурма́нящим | |
| В. | неод. | дурма́нящий | дурма́нящую | дурма́нящее | дурма́нящие |
| одуш. | дурма́нящего | дурма́нящую | дурма́нящее | дурма́нящих | |
| Т. | дурма́нящим | дурма́нящей, дурма́нящею | дурма́нящим | дурма́нящими | |
| П. | дурма́нящем | дурма́нящей | дурма́нящем | дурма́нящих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | дурма́нивший | дурма́нившая | дурма́нившее | дурма́нившие |
| Р. | дурма́нившего | дурма́нившей | дурма́нившего | дурма́нивших | |
| Д. | дурма́нившему | дурма́нившей | дурма́нившему | дурма́нившим | |
| В. | неод. | дурма́нивший | дурма́нившую | дурма́нившее | дурма́нившие |
| одуш. | дурма́нившего | дурма́нившую | дурма́нившее | дурма́нивших | |
| Т. | дурма́нившим | дурма́нившей, дурма́нившею | дурма́нившим | дурма́нившими | |
| П. | дурма́нившем | дурма́нившей | дурма́нившем | дурма́нивших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| дурма́ня | дурма́нивши, дурма́нив |
дурманить, дурманю, дурманишь, несовер. (к одурманить), кого-что. Туманить чье-нибудь сознание, опьянять. Запах цветов дурманит голову.