| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | ду́рь | ду́ри | |
| Р. | ду́ри | ду́рей | |
| Д. | ду́ри | ду́рям | |
| В. | неод. | ду́рь | ду́ри |
| одуш. | |||
| Т. | ду́рью | ду́рями | |
| П. | ду́ри | ду́рях | |
дурь, дури, мн. нет, жен. (разг.). Глупость, сумасбродство. На него дурь нашла. Выбить, выколотить дурь из кого-нибудь. «Повыкинь дурь из головы.» Грибоедов.