| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | ду́тик | ду́тики | |
| Р. | ду́тика | ду́тиков | |
| Д. | ду́тику | ду́тикам | |
| В. | неод. | ду́тик | ду́тики |
| одуш. | |||
| Т. | ду́тиком | ду́тиками | |
| П. | ду́тике | ду́тиках | |
дутик, дутика, муж.
1. Маленький полый предмет (спец.).
2. Тот, кто дуется, сердится (разг. фам., детск.).