Будущее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | забарахлю́ | забарахли́м |
| 2 лицо | забарахли́шь | забарахли́те |
| 3 лицо | забарахли́т | забарахля́т |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| забарахли́л | забарахли́ла | забарахли́ло | забарахли́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| забарахли́ | забарахли́те |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| забарахли́л бы | забарахли́ла бы | забарахли́ло бы | забарахли́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | |||||
| Р. | |||||
| Д. | |||||
| В. | неод. | ||||
| одуш. | |||||
| Т. | |||||
| П. | |||||
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | забарахли́вший | забарахли́вшая | забарахли́вшее | забарахли́вшие |
| Р. | забарахли́вшего | забарахли́вшей | забарахли́вшего | забарахли́вших | |
| Д. | забарахли́вшему | забарахли́вшей | забарахли́вшему | забарахли́вшим | |
| В. | неод. | забарахли́вший | забарахли́вшую | забарахли́вшее | забарахли́вшие |
| одуш. | забарахли́вшего | забарахли́вшую | забарахли́вшее | забарахли́вших | |
| Т. | забарахли́вшим | забарахли́вшей, забарахли́вшею | забарахли́вшим | забарахли́вшими | |
| П. | забарахли́вшем | забарахли́вшей | забарахли́вшем | забарахли́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| забарахли́вши, забарахли́в | |
ЗАБАРАХЛИТЬ, лю, лишь; лённый (ён, ена); сов. (прост.).
1. (1 и 2 л. не употр.). Начать барахлить. Мотор забарахлил.
2. что. То же, что захламить. З. всю квартиру ненужными вещами.