Будущее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | задарю́ | зада́рим |
| 2 лицо | зада́ришь | зада́рите |
| 3 лицо | зада́рит | зада́рят |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| задари́л | задари́ла | задари́ло | задари́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| задари́ | задари́те |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| задари́л бы | задари́ла бы | задари́ло бы | задари́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | |||||
| Р. | |||||
| Д. | |||||
| В. | неод. | ||||
| одуш. | |||||
| Т. | |||||
| П. | |||||
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | задари́вший | задари́вшая | задари́вшее | задари́вшие |
| Р. | задари́вшего | задари́вшей | задари́вшего | задари́вших | |
| Д. | задари́вшему | задари́вшей | задари́вшему | задари́вшим | |
| В. | неод. | задари́вший | задари́вшую | задари́вшее | задари́вшие |
| одуш. | задари́вшего | задари́вшую | задари́вшее | задари́вших | |
| Т. | задари́вшим | задари́вшей, задари́вшею | задари́вшим | задари́вшими | |
| П. | задари́вшем | задари́вшей | задари́вшем | задари́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| задари́вши, задари́в | |
задарить, задарю, задаришь, совер., кого-что.
1. Поднести кому-нибудь очень много подарков, осыпать кого-нибудь подарками. «Великими дарами я задарю тебя.» Пушкин.
2. Подкупить, задобрить щедрыми подарками. Богач-помещик задарил уездную полицию.