Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | застига́ю | застига́ем |
| 2 лицо | застига́ешь | застига́ете |
| 3 лицо | застига́ет | застига́ют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| застига́л | застига́ла | застига́ло | застига́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| застига́й | застига́йте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| застига́л бы | застига́ла бы | застига́ло бы | застига́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | застига́ющий | застига́ющая | застига́ющее | застига́ющие | |
| Р. | застига́ющего | застига́ющей | застига́ющего | застига́ющих | |
| Д. | застига́ющему | застига́ющей | застига́ющему | застига́ющим | |
| В. | неод. | застига́ющий | застига́ющую | застига́ющее | застига́ющие |
| одуш. | застига́ющего | застига́ющую | застига́ющее | застига́ющих | |
| Т. | застига́ющим | застига́ющей, застига́ющею | застига́ющим | застига́ющими | |
| П. | застига́ющем | застига́ющей | застига́ющем | застига́ющих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | застига́вший | застига́вшая | застига́вшее | застига́вшие |
| Р. | застига́вшего | застига́вшей | застига́вшего | застига́вших | |
| Д. | застига́вшему | застига́вшей | застига́вшему | застига́вшим | |
| В. | неод. | застига́вший | застига́вшую | застига́вшее | застига́вшие |
| одуш. | застига́вшего | застига́вшую | застига́вшее | застига́вших | |
| Т. | застига́вшим | застига́вшей, застига́вшею | застига́вшим | застига́вшими | |
| П. | застига́вшем | застига́вшей | застига́вшем | застига́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| застига́я | застига́вши, застига́в |
застигать, застигаю, застигаешь. несовер. к застигнуть и к застичь.