| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | зра́к | зра́ки | |
| Р. | зра́ка | зра́ков | |
| Д. | зра́ку | зра́кам | |
| В. | неод. | зра́к | зра́ки |
| одуш. | |||
| Т. | зра́ком | зра́ками | |
| П. | зра́ке | зра́ках | |
зрак, зрака, муж. (церк.-книжн., поэт. устар.).
1. Взгляд, взор. «Потухший зрак (умирающего казака) еще грозил врагу России (Мазепе).» Пушкин.
2. Вид, образ. «Глядят (леса) в них (в воды)... и не налюбуются светлым своим зраком.» Гоголь.