| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | кара́куля | кара́кули | |
| Р. | кара́кули | кара́кулей | |
| Д. | кара́куле | кара́кулям | |
| В. | неод. | кара́кулю | кара́кули |
| одуш. | |||
| Т. | кара́кулей, кара́кулею | кара́кулями | |
| П. | кара́куле | кара́кулях | |
каракуля, каракули, чаще мн., жен. (от тюрк. kara - черный и kol - рука, почерк). Неразборчивая, небрежно, нетвердо написанная буква. Детские каракули. Писать каракулями.