| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | карбору́нд | карбору́нды | |
| Р. | карбору́нда | карбору́ндов | |
| Д. | карбору́нду | карбору́ндам | |
| В. | неод. | карбору́нд | карбору́нды |
| одуш. | |||
| Т. | карбору́ндом | карбору́ндами | |
| П. | карбору́нде | карбору́ндах | |
карборунд, карборунда, муж. (от лат. carbo - уголь и нем. rund - круглый) (хим.). Соединение кремния с углеродом в виде очень твердых кристаллов зеленоватого цвета, применяемое для шлифования.