| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | кля́ча | кля́чи | |
| Р. | кля́чи | кля́ч | |
| Д. | кля́че | кля́чам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | кля́чу | кля́ч | |
| Т. | кля́чей, кля́чею | кля́чами | |
| П. | кля́че | кля́чах | |
кляча, клячи, жен.
1. Тощая, слабая, больная лошадь. На такой кляче далеко не уедешь.
2. перен. Усталый, изнуренный, физически слабый человек (как рабочая сила; разг. фам.). Я так ослаб, что стал клячей.