| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | краса́вец | краса́вцы | |
| Р. | краса́вца | краса́вцев | |
| Д. | краса́вцу | краса́вцам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | краса́вца | краса́вцев | |
| Т. | краса́вцем | краса́вцами | |
| П. | краса́вце | краса́вцах | |
красавец, красавца, муж.
1. Красивый мужчина.
2. О ком-чем-нибудь очень красивом (преим. в качестве приложения). Город-красавец. «Точно вылитый в мать, темнорусый красавец-сынишка.» И.Никитин.