| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | крику́н | крикуны́ | |
| Р. | крикуна́ | крикуно́в | |
| Д. | крикуну́ | крикуна́м | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | крикуна́ | крикуно́в | |
| Т. | крикуно́м | крикуна́ми | |
| П. | крикуне́ | крикуна́х | |
крикун, крикуна, муж. (разг.).
1. Крикливый человек.
2. Пустой, многоречивый оратор, говорун (пренебр.).