| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | кры́шка | кры́шки | |
| Р. | кры́шки | кры́шек | |
| Д. | кры́шке | кры́шкам | |
| В. | неод. | кры́шку | кры́шки |
| одуш. | |||
| Т. | кры́шкой, кры́шкою | кры́шками | |
| П. | кры́шке | кры́шках | |
крышка, крышки, жен.
1. Верхняя часть какого-нибудь вместилища (сосуда, ящика), прикрывающая его верхнее отверстие. Крышка сундука. Крышка чайника. Крышка гроба.
2. в знач. сказуемого, кому. Конец, гибель (прост.). Тут ему и крышка.