| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | лайда́к | лайдаки́ | |
| Р. | лайдака́ | лайдако́в | |
| Д. | лайдаку́ | лайдака́м | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | лайдака́ | лайдако́в | |
| Т. | лайдако́м | лайдака́ми | |
| П. | лайдаке́ | лайдака́х | |
лайдак, лайдака, муж. (польск.) (обл., бран.). Бездельник, лентяй, негодный человек. «- Пан лайдак! - проворчал вдруг высокий пан на стуле... - Ну, вот и лайдак! Чего он бранится?» Достоевский.