| ПАДЕЖ | ед.ч. | мн.ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | ср | |||
| И. | ла́ющий | ла́ющая | ла́ющее | ла́ющие | |
| Р. | ла́ющего | ла́ющей | ла́ющего | ла́ющих | |
| Д. | ла́ющему | ла́ющей | ла́ющему | ла́ющим | |
| В. | неод. | ла́ющий | ла́ющую | ла́ющее | ла́ющие |
| одуш. | ла́ющего | ла́ющую | ла́ющее | ла́ющих | |
| Т. | ла́ющим | ла́ющей, ла́ющею | ла́ющим | ла́ющими | |
| П. | ла́ющем | ла́ющей | ла́ющем | ла́ющих | |
| Кр. форма | ла́ющ | ла́юща | ла́юще | ла́ющи | |
| Ср. степень | ла́ющее, ла́ющей | ||||
лающий, лающая, лающее.
1. прич. действ. наст. вр. от лаять. Лающий пес.
2. Отрывистый и с хрипом, сипотой (о голосе, звуках голоса). «Из внутренностей его, словно из пустого пространства... Вылетал громкий, словно лающий голос.» Салтыков-Щедрин.