Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | лубене́ю | лубене́ем |
| 2 лицо | лубене́ешь | лубене́ете |
| 3 лицо | лубене́ет | лубене́ют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| лубене́л | лубене́ла | лубене́ло | лубене́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| лубене́й | лубене́йте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| лубене́л бы | лубене́ла бы | лубене́ло бы | лубене́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | лубене́ющий | лубене́ющая | лубене́ющее | лубене́ющие | |
| Р. | лубене́ющего | лубене́ющей | лубене́ющего | лубене́ющих | |
| Д. | лубене́ющему | лубене́ющей | лубене́ющему | лубене́ющим | |
| В. | неод. | лубене́ющий | лубене́ющую | лубене́ющее | лубене́ющие |
| одуш. | лубене́ющего | лубене́ющую | лубене́ющее | лубене́ющих | |
| Т. | лубене́ющим | лубене́ющей, лубене́ющею | лубене́ющим | лубене́ющими | |
| П. | лубене́ющем | лубене́ющей | лубене́ющем | лубене́ющих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | лубене́вший | лубене́вшая | лубене́вшее | лубене́вшие |
| Р. | лубене́вшего | лубене́вшей | лубене́вшего | лубене́вших | |
| Д. | лубене́вшему | лубене́вшей | лубене́вшему | лубене́вшим | |
| В. | неод. | лубене́вший | лубене́вшую | лубене́вшее | лубене́вшие |
| одуш. | лубене́вшего | лубене́вшую | лубене́вшее | лубене́вших | |
| Т. | лубене́вшим | лубене́вшей, лубене́вшею | лубене́вшим | лубене́вшими | |
| П. | лубене́вшем | лубене́вшей | лубене́вшем | лубене́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| лубене́я | лубене́вши, лубене́в |
ЛУБЕНЕТЬ (ею, еешь, 1 и 2 л. не употр.), еет; несов. (обл.) Становиться твёрдым, жёстким, костенеть.
| сов. залубенеть (ею, еешь, 1 и 2 л. не употр.), еет.