| ПАДЕЖ | ед.ч. | мн.ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | ср | |||
| И. | миролюби́вый | миролюби́вая | миролюби́вое | миролюби́вые | |
| Р. | миролюби́вого | миролюби́вой | миролюби́вого | миролюби́вых | |
| Д. | миролюби́вому | миролюби́вой | миролюби́вому | миролюби́вым | |
| В. | неод. | миролюби́вый | миролюби́вую | миролюби́вое | миролюби́вые |
| одуш. | миролюби́вого | миролюби́вую | миролюби́вое | миролюби́вых | |
| Т. | миролюби́вым | миролюби́вой, миролюби́вою | миролюби́вым | миролюби́выми | |
| П. | миролюби́вом | миролюби́вой | миролюби́вом | миролюби́вых | |
| Кр. форма | миролюби́в | миролюби́ва | миролюби́во | миролюби́вы | |
| Ср. степень | миролюби́вее, миролюби́вей | ||||
миролюбивый, миролюбивая, миролюбивое; миролюбив, миролюбива, миролюбиво (книж.). Не склонный к вражде и ссорам; любящий мир, согласие. Миролюбивый человек. Миролюбивый характер. Миролюбивый народ. Миролюбиво (нареч.) настроен.
| Основанный на миролюбии, приязненный, дружественный. Миролюбивая политика. Миролюбивые отношения.