| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | накла́д | накла́ды | |
| Р. | накла́да | накла́дов | |
| Д. | накла́ду | накла́дам | |
| В. | неод. | накла́д | накла́ды |
| одуш. | |||
| Т. | накла́дом | накла́дами | |
| П. | накла́де | накла́дах | |
1.
наклад, наклада, муж. (спец.).
1. только ед. Действие по гл. наложить в 1 знач. - накладывать.
2. Место, на которое что-нибудь накладывают. Типографская машина с двумя накладами.
2.
наклад2. Только с предлогом в, см. внакладе.