| ПАДЕЖ | ед.ч. | мн.ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | ср | |||
| И. | наме́ренный | наме́ренная | наме́ренное | наме́ренные | |
| Р. | наме́ренного | наме́ренной | наме́ренного | наме́ренных | |
| Д. | наме́ренному | наме́ренной | наме́ренному | наме́ренным | |
| В. | неод. | наме́ренный | наме́ренную | наме́ренное | наме́ренные |
| одуш. | наме́ренного | наме́ренную | наме́ренное | наме́ренных | |
| Т. | наме́ренным | наме́ренной, наме́ренною | наме́ренным | наме́ренными | |
| П. | наме́ренном | наме́ренной | наме́ренном | наме́ренных | |
| Кр. форма | наме́рен | наме́ренна | наме́ренно | наме́ренны | |
| Ср. степень | наме́реннее, наме́ренней | ||||
1.
намеренный1, намеренная, намеренное; (кратк. мужск. не употр.), намеренна, намеренно. Сделанный с намерением, вполне сознательно, преднамеренный. Намеренный поступок. Намеренная дерзость. Дерзость его была вполне намеренна. Намеренно (нареч.) сделать что-нибудь.
2.
намеренный2, намеренная, намеренное; намерен, намерена, намерено. прич. страд. прош. вр. от намерить.