Будущее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | напру́ | напрём |
| 2 лицо | напрёшь | напрёте |
| 3 лицо | напрёт | напру́т |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| напёр | напёрла | напёрло | напёрли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| напри́ | напри́те |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| напёр бы | напёрла бы | напёрло бы | напёрли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | |||||
| Р. | |||||
| Д. | |||||
| В. | неод. | ||||
| одуш. | |||||
| Т. | |||||
| П. | |||||
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | напёрший | напёршая | напёршее | напёршие |
| Р. | напёршего | напёршей | напёршего | напёрших | |
| Д. | напёршему | напёршей | напёршему | напёршим | |
| В. | неод. | напёрший | напёршую | напёршее | напёршие |
| одуш. | напёршего | напёршую | напёршее | напёрших | |
| Т. | напёршим | напёршей, напёршею | напёршим | напёршими | |
| П. | напёршем | напёршей | напёршем | напёрших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| напёрши, напере́в, напере́вши | |
напереть, напру, напрёшь, прош. вр. напёр, напёрла; наперев, совер. (к напирать) (прост.).
1. на кого-что. Толкая, надвинуться, нажать. Напер на дверь, и она подалась. В толпе на него сильно наперли.
2. без доп. Войти, набраться куда-нибудь (вульг.). В зал наперло много народу.
3. чего. Нанести, натащить (вульг.).
| Накрасть, наворовать (вульг.).