Будущее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | напрово́рю | напрово́рим |
| 2 лицо | напрово́ришь | напрово́рите |
| 3 лицо | напрово́рит | напрово́рят |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| напрово́рил | напрово́рила | напрово́рило | напрово́рили |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| напрово́рь | напрово́рьте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| напрово́рил бы | напрово́рила бы | напрово́рило бы | напрово́рили бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | |||||
| Р. | |||||
| Д. | |||||
| В. | неод. | ||||
| одуш. | |||||
| Т. | |||||
| П. | |||||
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | напрово́ривший | напрово́рившая | напрово́рившее | напрово́рившие |
| Р. | напрово́рившего | напрово́рившей | напрово́рившего | напрово́ривших | |
| Д. | напрово́рившему | напрово́рившей | напрово́рившему | напрово́рившим | |
| В. | неод. | напрово́ривший | напрово́рившую | напрово́рившее | напрово́рившие |
| одуш. | напрово́рившего | напрово́рившую | напрово́рившее | напрово́ривших | |
| Т. | напрово́рившим | напрово́рившей, напрово́рившею | напрово́рившим | напрово́рившими | |
| П. | напрово́рившем | напрово́рившей | напрово́рившем | напрово́ривших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| напрово́ривши, напрово́рив | |
напроворить, напроворю, напроворишь, совер., что, чего и без доп. (разг. неод.). Натворить, наделать, напроказить. «Скажите, что здесь напроворил господин Стебельков?» Достоевский.