Будущее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | наруба́ю | наруба́ем |
| 2 лицо | наруба́ешь | наруба́ете |
| 3 лицо | наруба́ет | наруба́ют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| наруба́л | наруба́ла | наруба́ло | наруба́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| наруба́й | наруба́йте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| наруба́л бы | наруба́ла бы | наруба́ло бы | наруба́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | |||||
| Р. | |||||
| Д. | |||||
| В. | неод. | ||||
| одуш. | |||||
| Т. | |||||
| П. | |||||
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | наруба́вший | наруба́вшая | наруба́вшее | наруба́вшие |
| Р. | наруба́вшего | наруба́вшей | наруба́вшего | наруба́вших | |
| Д. | наруба́вшему | наруба́вшей | наруба́вшему | наруба́вшим | |
| В. | неод. | наруба́вший | наруба́вшую | наруба́вшее | наруба́вшие |
| одуш. | наруба́вшего | наруба́вшую | наруба́вшее | наруба́вших | |
| Т. | наруба́вшим | наруба́вшей, наруба́вшею | наруба́вшим | наруба́вшими | |
| П. | наруба́вшем | наруба́вшей | наруба́вшем | наруба́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| наруба́вши, наруба́в | |
1.
нарубать1, нарубаю, нарубаешь. несовер. к нарубить.
2.
нарубать2, нарубаю, нарубаешь, совер., что и чего (спец. обл.). То же, что нарубить. Забойщик нарубал много угля.