Будущее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | нацара́паю | нацара́паем |
| 2 лицо | нацара́паешь | нацара́паете |
| 3 лицо | нацара́пает | нацара́пают |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| нацара́пал | нацара́пала | нацара́пало | нацара́пали |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| нацара́пай | нацара́пайте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| нацара́пал бы | нацара́пала бы | нацара́пало бы | нацара́пали бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | |||||
| Р. | |||||
| Д. | |||||
| В. | неод. | ||||
| одуш. | |||||
| Т. | |||||
| П. | |||||
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | нацара́павший | нацара́павшая | нацара́павшее | нацара́павшие |
| Р. | нацара́павшего | нацара́павшей | нацара́павшего | нацара́павших | |
| Д. | нацара́павшему | нацара́павшей | нацара́павшему | нацара́павшим | |
| В. | неод. | нацара́павший | нацара́павшую | нацара́павшее | нацара́павшие |
| одуш. | нацара́павшего | нацара́павшую | нацара́павшее | нацара́павших | |
| Т. | нацара́павшим | нацара́павшей, нацара́павшею | нацара́павшим | нацара́павшими | |
| П. | нацара́павшем | нацара́павшей | нацара́павшем | нацара́павших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| нацара́павши, нацара́пав | |
нацарапать, нацарапаю, нацарапаешь, совер. (к нацарапывать).
1. без доп. Сделать царапины на чем-нибудь. Нацарапать на стекле.
2. что. Царапая, начертить. Нацарапал ножом букву на садовой скамейке.
| Написать неразборчивым или неумелым почерком (разг.). Ребенок нацарапал письмо отцу.