| ПАДЕЖ | ед.ч. | мн.ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | ср | |||
| И. | неблагоразу́мный | неблагоразу́мная | неблагоразу́мное | неблагоразу́мные | |
| Р. | неблагоразу́много | неблагоразу́мной | неблагоразу́много | неблагоразу́мных | |
| Д. | неблагоразу́мному | неблагоразу́мной | неблагоразу́мному | неблагоразу́мным | |
| В. | неод. | неблагоразу́мный | неблагоразу́мную | неблагоразу́мное | неблагоразу́мные |
| одуш. | неблагоразу́много | неблагоразу́мную | неблагоразу́мное | неблагоразу́мных | |
| Т. | неблагоразу́мным | неблагоразу́мной, неблагоразу́мною | неблагоразу́мным | неблагоразу́мными | |
| П. | неблагоразу́мном | неблагоразу́мной | неблагоразу́мном | неблагоразу́мных | |
| Кр. форма | неблагоразу́мен | неблагоразу́мна | неблагоразу́мно | неблагоразу́мны | |
| Ср. степень | неблагоразу́мнее, неблагоразу́мней | ||||
неблагоразумный, неблагоразумная, неблагоразумное; неблагоразумен, неблагоразумна, неблагоразумно (книж.). Поступающий или совершаемый вопреки рассудку, требованиям благоразумия. Неблагоразумный человек. Неблагоразумный поступок. «Эта экспедиция была бы неблагоразумна.» Пушкин.