| ПАДЕЖ | ед.ч. | мн.ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | ср | |||
| И. | неспосо́бный | неспосо́бная | неспосо́бное | неспосо́бные | |
| Р. | неспосо́бного | неспосо́бной | неспосо́бного | неспосо́бных | |
| Д. | неспосо́бному | неспосо́бной | неспосо́бному | неспосо́бным | |
| В. | неод. | неспосо́бный | неспосо́бную | неспосо́бное | неспосо́бные |
| одуш. | неспосо́бного | неспосо́бную | неспосо́бное | неспосо́бных | |
| Т. | неспосо́бным | неспосо́бной, неспосо́бною | неспосо́бным | неспосо́бными | |
| П. | неспосо́бном | неспосо́бной | неспосо́бном | неспосо́бных | |
| Кр. форма | неспосо́бен | неспосо́бна | неспосо́бно | неспосо́бны | |
| Ср. степень | неспосо́бнее, неспосо́бней | ||||
неспособный, неспособная, неспособное; неспособен, неспособна, неспособно.
1. Лишенный способностей. Неспособный ученик.
| к чему или с инф. Лишенный какой-нибудь способности, не умеющий что-нибудь делать. Неспособный к музыке.
2. на что. Не обладающий нужным качеством, свойством для чего-нибудь. Я неспособен на такую низость.
3. То же, что несподручный в 1 знач. (прост.).