| ПАДЕЖ | ед.ч. | мн.ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | ср | |||
| И. | неувяда́ющий | неувяда́ющая | неувяда́ющее | неувяда́ющие | |
| Р. | неувяда́ющего | неувяда́ющей | неувяда́ющего | неувяда́ющих | |
| Д. | неувяда́ющему | неувяда́ющей | неувяда́ющему | неувяда́ющим | |
| В. | неод. | неувяда́ющий | неувяда́ющую | неувяда́ющее | неувяда́ющие |
| одуш. | неувяда́ющего | неувяда́ющую | неувяда́ющее | неувяда́ющих | |
| Т. | неувяда́ющим | неувяда́ющей, неувяда́ющею | неувяда́ющим | неувяда́ющими | |
| П. | неувяда́ющем | неувяда́ющей | неувяда́ющем | неувяда́ющих | |
| Кр. форма | неувяда́ющ | неувяда́юща | неувяда́юще | неувяда́ющи | |
| Ср. степень | неувяда́ющее, неувяда́ющей | ||||
неувядающий, неувядающая, неувядающее.
1. прич. действ. наст. вр. от увядать с отриц. "не".
2. перен. Такой, что всегда будут помнить, ценить, никогда не забудут (книж. ритор.). Неувядающая красота античной поэзии.