| ПАДЕЖ | ед.ч. | мн.ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | ср | |||
| И. | неуте́шный | неуте́шная | неуте́шное | неуте́шные | |
| Р. | неуте́шного | неуте́шной | неуте́шного | неуте́шных | |
| Д. | неуте́шному | неуте́шной | неуте́шному | неуте́шным | |
| В. | неод. | неуте́шный | неуте́шную | неуте́шное | неуте́шные |
| одуш. | неуте́шного | неуте́шную | неуте́шное | неуте́шных | |
| Т. | неуте́шным | неуте́шной, неуте́шною | неуте́шным | неуте́шными | |
| П. | неуте́шном | неуте́шной | неуте́шном | неуте́шных | |
| Кр. форма | неуте́шен | неуте́шна | неуте́шно | неуте́шны | |
| Ср. степень | неуте́шнее, неуте́шней | ||||
неутешный, неутешная, неутешное; неутешен, неутешна, неутешно. Такой, которого нельзя утешить; не доступный утешению. «Неутешное дитятко ваше.» Некрасов. Неутешная печаль. Неутешно (нареч.) рыдать.