Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | оглаша́ю | оглаша́ем |
| 2 лицо | оглаша́ешь | оглаша́ете |
| 3 лицо | оглаша́ет | оглаша́ют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| оглаша́л | оглаша́ла | оглаша́ло | оглаша́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| оглаша́й | оглаша́йте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| оглаша́л бы | оглаша́ла бы | оглаша́ло бы | оглаша́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | оглаша́ющий | оглаша́ющая | оглаша́ющее | оглаша́ющие | |
| Р. | оглаша́ющего | оглаша́ющей | оглаша́ющего | оглаша́ющих | |
| Д. | оглаша́ющему | оглаша́ющей | оглаша́ющему | оглаша́ющим | |
| В. | неод. | оглаша́ющий | оглаша́ющую | оглаша́ющее | оглаша́ющие |
| одуш. | оглаша́ющего | оглаша́ющую | оглаша́ющее | оглаша́ющих | |
| Т. | оглаша́ющим | оглаша́ющей, оглаша́ющею | оглаша́ющим | оглаша́ющими | |
| П. | оглаша́ющем | оглаша́ющей | оглаша́ющем | оглаша́ющих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | оглаша́вший | оглаша́вшая | оглаша́вшее | оглаша́вшие |
| Р. | оглаша́вшего | оглаша́вшей | оглаша́вшего | оглаша́вших | |
| Д. | оглаша́вшему | оглаша́вшей | оглаша́вшему | оглаша́вшим | |
| В. | неод. | оглаша́вший | оглаша́вшую | оглаша́вшее | оглаша́вшие |
| одуш. | оглаша́вшего | оглаша́вшую | оглаша́вшее | оглаша́вших | |
| Т. | оглаша́вшим | оглаша́вшей, оглаша́вшею | оглаша́вшим | оглаша́вшими | |
| П. | оглаша́вшем | оглаша́вшей | оглаша́вшем | оглаша́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| оглаша́я | оглаша́вши, оглаша́в |
оглашать, оглашаю, оглашаешь (книж.). несовер. к огласить.