Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | отторга́ю | отторга́ем |
| 2 лицо | отторга́ешь | отторга́ете |
| 3 лицо | отторга́ет | отторга́ют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| отторга́л | отторга́ла | отторга́ло | отторга́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| отторга́й | отторга́йте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| отторга́л бы | отторга́ла бы | отторга́ло бы | отторга́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | отторга́ющий | отторга́ющая | отторга́ющее | отторга́ющие | |
| Р. | отторга́ющего | отторга́ющей | отторга́ющего | отторга́ющих | |
| Д. | отторга́ющему | отторга́ющей | отторга́ющему | отторга́ющим | |
| В. | неод. | отторга́ющий | отторга́ющую | отторга́ющее | отторга́ющие |
| одуш. | отторга́ющего | отторга́ющую | отторга́ющее | отторга́ющих | |
| Т. | отторга́ющим | отторга́ющей, отторга́ющею | отторга́ющим | отторга́ющими | |
| П. | отторга́ющем | отторга́ющей | отторга́ющем | отторга́ющих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | отторга́вший | отторга́вшая | отторга́вшее | отторга́вшие |
| Р. | отторга́вшего | отторга́вшей | отторга́вшего | отторга́вших | |
| Д. | отторга́вшему | отторга́вшей | отторга́вшему | отторга́вшим | |
| В. | неод. | отторга́вший | отторга́вшую | отторга́вшее | отторга́вшие |
| одуш. | отторга́вшего | отторга́вшую | отторга́вшее | отторга́вших | |
| Т. | отторга́вшим | отторга́вшей, отторга́вшею | отторга́вшим | отторга́вшими | |
| П. | отторга́вшем | отторга́вшей | отторга́вшем | отторга́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| отторга́я | отторга́вши, отторга́в |
отторгать, отторгаю, отторгаешь (книж. ритор.). несовер. к отторгнуть.