Будущее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | отчека́ню | отчека́ним |
| 2 лицо | отчека́нишь | отчека́ните |
| 3 лицо | отчека́нит | отчека́нят |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| отчека́нил | отчека́нила | отчека́нило | отчека́нили |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| отчека́нь | отчека́ньте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| отчека́нил бы | отчека́нила бы | отчека́нило бы | отчека́нили бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | |||||
| Р. | |||||
| Д. | |||||
| В. | неод. | ||||
| одуш. | |||||
| Т. | |||||
| П. | |||||
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | отчека́нивший | отчека́нившая | отчека́нившее | отчека́нившие |
| Р. | отчека́нившего | отчека́нившей | отчека́нившего | отчека́нивших | |
| Д. | отчека́нившему | отчека́нившей | отчека́нившему | отчека́нившим | |
| В. | неод. | отчека́нивший | отчека́нившую | отчека́нившее | отчека́нившие |
| одуш. | отчека́нившего | отчека́нившую | отчека́нившее | отчека́нивших | |
| Т. | отчека́нившим | отчека́нившей, отчека́нившею | отчека́нившим | отчека́нившими | |
| П. | отчека́нившем | отчека́нившей | отчека́нившем | отчека́нивших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| отчека́нивши, отчека́нив | |
отчеканить, отчеканю, отчеканишь, совер. (к отчеканивать), что.
1. Изготовить путем чеканки. Отчеканить монету нового образца.
2. что и без доп. Кончить чеканить; см. от...1 в 1 знач.
3. перен., что и без доп. Произнести ясно и раздельно. «Вам что надо? - вдруг отчеканил он резко.» Короленко. «Вот, что я ему сегодня отчеканила.» Достоевский.