Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | охужда́ю | охужда́ем |
| 2 лицо | охужда́ешь | охужда́ете |
| 3 лицо | охужда́ет | охужда́ют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| охужда́л | охужда́ла | охужда́ло | охужда́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| охужда́й | охужда́йте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| охужда́л бы | охужда́ла бы | охужда́ло бы | охужда́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | охужда́ющий | охужда́ющая | охужда́ющее | охужда́ющие | |
| Р. | охужда́ющего | охужда́ющей | охужда́ющего | охужда́ющих | |
| Д. | охужда́ющему | охужда́ющей | охужда́ющему | охужда́ющим | |
| В. | неод. | охужда́ющий | охужда́ющую | охужда́ющее | охужда́ющие |
| одуш. | охужда́ющего | охужда́ющую | охужда́ющее | охужда́ющих | |
| Т. | охужда́ющим | охужда́ющей, охужда́ющею | охужда́ющим | охужда́ющими | |
| П. | охужда́ющем | охужда́ющей | охужда́ющем | охужда́ющих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | охужда́вший | охужда́вшая | охужда́вшее | охужда́вшие |
| Р. | охужда́вшего | охужда́вшей | охужда́вшего | охужда́вших | |
| Д. | охужда́вшему | охужда́вшей | охужда́вшему | охужда́вшим | |
| В. | неод. | охужда́вший | охужда́вшую | охужда́вшее | охужда́вшие |
| одуш. | охужда́вшего | охужда́вшую | охужда́вшее | охужда́вших | |
| Т. | охужда́вшим | охужда́вшей, охужда́вшею | охужда́вшим | охужда́вшими | |
| П. | охужда́вшем | охужда́вшей | охужда́вшем | охужда́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| охужда́я | охужда́вши, охужда́в |
охуждать, охуждаю, охуждаешь, несовер., кого-что (устар.). Признавать дурным, худым, порочить.