| ПАДЕЖ | ед.ч. | мн.ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | ср | |||
| И. | очаро́ванный | очаро́ванная | очаро́ванное | очаро́ванные | |
| Р. | очаро́ванного | очаро́ванной | очаро́ванного | очаро́ванных | |
| Д. | очаро́ванному | очаро́ванной | очаро́ванному | очаро́ванным | |
| В. | неод. | очаро́ванный | очаро́ванную | очаро́ванное | очаро́ванные |
| одуш. | очаро́ванного | очаро́ванную | очаро́ванное | очаро́ванных | |
| Т. | очаро́ванным | очаро́ванной, очаро́ванною | очаро́ванным | очаро́ванными | |
| П. | очаро́ванном | очаро́ванной | очаро́ванном | очаро́ванных | |
| Кр. форма | очаро́ван | очаро́ванна | очаро́ванно | очаро́ванны | |
| Ср. степень | очаро́ваннее, очаро́ванней | ||||
очарованный, очарованная, очарованное; очарован, очарована, очаровано.
1. прич. страд. прош. вр. от очаровать.
2. Подвергшийся действию чар, очарованию. "Очарованный странник" (название повести Лескова). «Петр очарованно (нареч.) глядел на него.» А.Н.Толстой.