Будущее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | ошара́шу | ошара́шим |
| 2 лицо | ошара́шишь | ошара́шите |
| 3 лицо | ошара́шит | ошара́шат |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| ошара́шил | ошара́шила | ошара́шило | ошара́шили |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| ошара́шь | ошара́шьте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| ошара́шил бы | ошара́шила бы | ошара́шило бы | ошара́шили бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | |||||
| Р. | |||||
| Д. | |||||
| В. | неод. | ||||
| одуш. | |||||
| Т. | |||||
| П. | |||||
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | ошара́шивший | ошара́шившая | ошара́шившее | ошара́шившие |
| Р. | ошара́шившего | ошара́шившей | ошара́шившего | ошара́шивших | |
| Д. | ошара́шившему | ошара́шившей | ошара́шившему | ошара́шившим | |
| В. | неод. | ошара́шивший | ошара́шившую | ошара́шившее | ошара́шившие |
| одуш. | ошара́шившего | ошара́шившую | ошара́шившее | ошара́шивших | |
| Т. | ошара́шившим | ошара́шившей, ошара́шившею | ошара́шившим | ошара́шившими | |
| П. | ошара́шившем | ошара́шившей | ошара́шившем | ошара́шивших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| ошара́шивши, ошара́шив | |
ошарашить, ошарашу, ошарашишь, совер. (к ошарашивать), кого-что (прост.).
1. Сильно ударить. Ошарашить дубиной.
2. Озадачить, поставить в тупик. Ошарашить вопросом. «Гражданин несколько ошарашен неожиданным вмешательством странного человека.» М.Горький.