Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | плута́ю | плута́ем |
| 2 лицо | плута́ешь | плута́ете |
| 3 лицо | плута́ет | плута́ют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| плута́л | плута́ла | плута́ло | плута́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| плута́й | плута́йте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| плута́л бы | плута́ла бы | плута́ло бы | плута́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | плута́ющий | плута́ющая | плута́ющее | плута́ющие | |
| Р. | плута́ющего | плута́ющей | плута́ющего | плута́ющих | |
| Д. | плута́ющему | плута́ющей | плута́ющему | плута́ющим | |
| В. | неод. | плута́ющий | плута́ющую | плута́ющее | плута́ющие |
| одуш. | плута́ющего | плута́ющую | плута́ющее | плута́ющих | |
| Т. | плута́ющим | плута́ющей, плута́ющею | плута́ющим | плута́ющими | |
| П. | плута́ющем | плута́ющей | плута́ющем | плута́ющих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | плута́вший | плута́вшая | плута́вшее | плута́вшие |
| Р. | плута́вшего | плута́вшей | плута́вшего | плута́вших | |
| Д. | плута́вшему | плута́вшей | плута́вшему | плута́вшим | |
| В. | неод. | плута́вший | плута́вшую | плута́вшее | плута́вшие |
| одуш. | плута́вшего | плута́вшую | плута́вшее | плута́вших | |
| Т. | плута́вшим | плута́вшей, плута́вшею | плута́вшим | плута́вшими | |
| П. | плута́вшем | плута́вшей | плута́вшем | плута́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| плута́я | плута́вши, плута́в |
плутать, плутаю, плутаешь, несовер. (разг.). Бродить, не зная дороги, блуждать. Плутал два часа, пока выбрался на дорогу.