Будущее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | познако́млю | познако́мим |
| 2 лицо | познако́мишь | познако́мите |
| 3 лицо | познако́мит | познако́мят |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| познако́мил | познако́мила | познако́мило | познако́мили |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| познако́мь | познако́мьте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| познако́мил бы | познако́мила бы | познако́мило бы | познако́мили бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | |||||
| Р. | |||||
| Д. | |||||
| В. | неод. | ||||
| одуш. | |||||
| Т. | |||||
| П. | |||||
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | познако́мивший | познако́мившая | познако́мившее | познако́мившие |
| Р. | познако́мившего | познако́мившей | познако́мившего | познако́мивших | |
| Д. | познако́мившему | познако́мившей | познако́мившему | познако́мившим | |
| В. | неод. | познако́мивший | познако́мившую | познако́мившее | познако́мившие |
| одуш. | познако́мившего | познако́мившую | познако́мившее | познако́мивших | |
| Т. | познако́мившим | познако́мившей, познако́мившею | познако́мившим | познако́мившими | |
| П. | познако́мившем | познако́мившей | познако́мившем | познако́мивших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| познако́мивши, познако́мив | |
познакомить, познакомлю, познакомишь, совер., кого-что.
1. совер. к знакомить. Познакомить с началами высшей математики.
2. Дать кому-чему-нибудь возможность узнать, испытать. Обстоятельства жизни познакомили его со страданиями.